İnsanın kendisi için yapabileceği en büyük iyiliğin, içinde bulunduğu durumu kabul etmek olduğunu düşünüyorum. Durum ne olursa olsun, her yönüyle düşünmek; hatalardan ders almak, haklılıklarının peşinden koşmak ve hak olan neyse onu kabul etmek… Kendimize yapabileceğimiz en büyük iyilik bu.… Continue reading

Leyla gibi sevilme arzusuyla, Mecnun gibi âşık olup; varlığını ödül saydığımız insanlara en değerlimizi, ömrümüzü kurban ediyoruz. Tüm dertleriyle savaşabilecek gücümüz olduğunu, her mücadeleden galip çıkabileceğimizi ve her an, tüm varlığımızla yanında olabileceğimizi düşünüyoruz. Ama bir gün acı bir gerçekle… Continue reading

Dünyanın düzeni üzerine düşünmediğim yıllar olmuştu. O zamanlar sadece yaşamaya odaklıydım; neyin, nasıl, neden var olduğu üzerine pek düşünmeyen, belki de henüz idrak yeteneği kazanmamış biriydim. Meğer insan dünyanın düzenini, ancak dünya onu iyice “düzünce” anlıyormuş. Bunu acı bir tecrübeyle… Continue reading

“Hiç ‘ben gidersem yıkılır’ diye bir yerde durdunuz mu?” İnsanın bu hayattaki en büyük savaşı yine kendisiyle. İçimizde büyüttüğümüz “kendimiz”, zamanla o kadar genişliyor ki doğruyu görmek zorlaşıyor. Birinin bize duyduğu aşkı, “gidersem yaşayacağı yoksunluk” sanmak; aslında onun yokluğumuzla ne… Continue reading